Author: Ahmad Faishal

Ahmad Faishal is now a full-time writer and former Analyst of BPD DIY Bank. He's Risk Management Certified. Specializing in writing about financial literacy, Faishal acknowledges the need for a world filled with education and understanding of various financial areas including topics related to managing personal finance, money and investing and considers investoguru as the best place for his knowledge and experience to come together.

Cinq habitudes de dépenses qui mènent à la dette

Cinq habitudes de dépenses qui mènent à la dette
La dette n’est pas quelque chose qui arrive par hasard ou par accident que vous allez sur votre vie quotidienne. Il y a certaines habitudes de dépenses qui conduisent à la dette. Compte tenu de ces habitudes maintenant pourrait sauver beaucoup d’argent et de stress plus tard. Si vous voulez cesser de créer plus de dette et de rembourser la dette que vous avez, vous devez éliminer ces mauvaises habitudes.

5 mauvaises habitudes de dépenses que vous gardiez à la dette

Dépenser plus d’argent que vous faites.

La partie logique de vous pense qu’il est impossible de passer 1200 $ par mois lorsque votre salaire est seulement 1000 $. Dépenser plus que vous faites est plus facile que vous le pensez. Si facile, vous pourriez le faire sans en rendre compte. Trempant dans l’épargne, l’emprunt des autres, et l’utilisation du crédit sont quelques façons dont vous pouvez dépenser plus d’argent que vous apportez.

Vous pouvez vous en sortir avec les dépenses excessives pendant quelques semaines ou quelques mois, mais tôt ou tard, votre trou à creuser les habitudes de dépenses vont vous rattraper. Bientôt, vous épuisez vos économies, max vos cartes de crédit et à court d’endroits pour emprunter de l’argent.

Gardez vos dépenses au sein de votre revenu mensuel afin que vous vivez dans vos moyens et ne pas créer de la dette. Réduisez vos dépenses en dessous de votre revenu et utiliser l’argent supplémentaire pour rembourser votre dette.

Dépenser de l’argent que vous n’avez pas.

Dépenser plus d’argent que vous faites est activé par dépenser de l’argent que vous n’avez pas ou l’argent que vous êtes encore à gagner. Vous dépensez de l’argent que vous n’avez pas en utilisant des cartes de crédit et en prêts – prêts sur salaire, des avances de fonds, provision sur votre compte, etc. Lorsque vous utilisez ces méthodes pour payer les factures et faire des achats, vous créez la dette. Si vous ne remboursez la dette que chaque mois, il continuera de croître.

Vous pouvez résoudre cette mauvaise habitude de la même façon que vous arrêter de dépenser plus d’argent que vous faites – en réduisant vos dépenses et en se fondant uniquement sur vos revenus pour payer vos désirs et besoins.

L’utilisation du crédit pour les achats ordinaires.

Vous devez utiliser l’argent (ou en espèces disponibles dans votre compte de chèques) pour faire des achats de tous les jours comme l’épicerie, le gaz, les vêtements et le divertissement. L’appel des cartes de crédit est la capacité de payer plus tard pour les articles que vous achetez maintenant. La mise en garde est que vous êtes moins susceptible de payer votre facture de carte de crédit pour les articles que vous avez déjà consommé, que la plupart des achats « ordinaires » sont. L’utilisation du crédit au lieu d’argent est une mauvaise habitude, surtout quand vous ne payez pas vos factures de carte de crédit chaque mois.

Certaines cartes de crédit ont des programmes de fidélité qui vous permettent de gagner de l’argent, des miles ou des points en charge plus sur votre carte de crédit. Si vous choisissez de maximiser vos gains de récompense en charge plus, prélèverons ce que vous avez acheté avec de l’argent et rembourser l’achat tout de suite.

L’utilisation du crédit lorsque vous avez des liquidités.

Une autre mauvaise habitude qui mène à la dette est le choix crédit au comptant lorsque vous avez réellement l’argent. Vous pouvez obtenir les produits (ou services) sans avoir à payer pour eux, mais la capacité d’accueil de l’argent sur votre portefeuille est livré à un coût. Les chances sont, si vous ne voulez pas payer pour aujourd’hui, vous n’allez pas vouloir payer demain.

Pour changer cette mauvaise habitude, vous devez être prêt à payer pour ce que vous voulez avec l’argent que vous avez gagné. Sachez que si vous pouvez différer le paiement en utilisant le crédit, vous finirez par payer plus que si vous venez de passer votre propre argent.

En utilisant la dette pour rembourser la dette.

Lorsque vous utilisez des cartes de crédit pour payer d’autres cartes et des prêts pour rembourser d’autres prêts que vous ne payez pas de quoi que ce soit. Vous êtes juste votre dette traînant autour et encourir plus de dettes à chaque fois que vous le faites. Les transferts de solde ont des frais de transaction et la plupart des prêts ont une sorte de versement ou des frais d’origine. Ainsi, lorsque vous utilisez la dette pour rembourser la dette, vous finissez pire que quand vous avez commencé.

En utilisant la dette à « rembourser » la dette pourrait être bénéfique si vous pouvez transférer un solde d’une carte de crédit à taux d’intérêt élevé à un avec une limite inférieure. Cependant, il faut veiller à ce que les frais de transfert de solde ne nie pas les économies d’intérêt et que votre taux d’intérêt post-promotion est pas pire que votre taux précédent. Transfert d’un équilibre une ou deux fois pour tirer profit d’un grand taux est différent de transférer en continu les soldes aux paiements par carte de crédit esquiver.

Voisiko avioliitto hyötyä useammista pankkitileistä?

Voisiko avioliitto hyötyä useammista pankkitileistä?

Kun sinulla ja puolisollasi on rajusti erilaiset taloudelliset tyylit, se voi vahingoittaa suhteita. Sinun ja puolisosi täytyy selvittää tapa yhdistää taloutesi sopusointuisesti, parempaan tai huonompaan suuntaan. Kuinka selviät tilanteesta? Kokeile tätä innovatiivista taktiikkaa:

Perusta “Sinun”, “Minun” ja “Meidän” tili

Perusta yksi yhteinen pankkitili, josta maksat yhdistetyt laskut, kuten vuokra tai asuntolaina, apuohjelmat, päivittäistavarat, kaasu ja muut tarvittavat elinkustannukset.

Pidä lisäksi erillisiä tilejä, joissa molemmilla puolisoilla on vähän joustavaa rahaa, jonka he voivat käyttää haluamallaan tavalla. Sovimme keskinäisesti siitä, että jokaisen puolison tulee käyttää tätä rahaa millä tahansa tavalla, joka heille parhaiten sopii, ja toinen kumppani ei voi vastustaa (olettaen, että rahat käytetään mihinkään lailliseen ja eettiseen).

Kun molemmat teistä ovat perustaneet tämän tilin, molempien puolisoiden on noudatettava sääntöä, jonka mukaan he eivät voi vastustaa sitä, kuinka toinen kumppani käyttää rahaaan riippumatta siitä, miltä he voivat tuntea. On parasta, että molemmat puolisot eivät ilmaise mielipiteitään.

Ole hiljaa kumppanisi ostoksista samalla tavalla kuin tuttavan kanssa. Tämä ei ole rahaa; se on rahaa, joka kuuluu puolisollesi, ja parisuhteesi vuoksi olette molemmat sitoutuneet nauttimaan täydestä autonomiasta budjettisi tämän osan suhteen.

Kuinka paljon sinun pitäisi budjetoida tähän

Kaikkien teidän on tehtävä yhteistyötä päättäessään, kuinka suuri henkilökohtaisten tiliesi tulisi olla. Jotkut parit päättävät pitää erillisiä tilejä, jotka edustavat satunnaisia ​​rahasummia, kuten 1% tai 2% heidän kotitalousbudjetistaan. 

Jos pari tuo esimerkiksi 5 000 dollaria kuukaudessa yhdessä ja he osoittavat 2 prosenttia tuosta tuloistaan ​​henkilökohtaiselle tililleen, heillä on molemmilla 50 dollaria kuukaudessa (yhteensä 100 dollaria) leikkiä haluamallaan tavalla. 

Muut parit päättävät pitää merkittävämmän osan kotitalousbudjetistaan ​​omalla tilillään, kuten 5%, 10% tai jopa 20%. 

Jos sama pari, joka tuo yhteensä 5000 dollaria kuukaudessa, päättää allokoida 20% tuloistaan ​​tähän projektiin, niin kukin yksittäinen kumppani saa 500 dollaria kuukaudessa kuluttaakseen haluamansa summan. Tässä esimerkissä yhteensä 1 000 dollaria on tarkoitettu omalle ja minun -projektille.

Ansaita erilaisia ​​summia

Tämä tilanne tulee hankalaksi, jos ansaitset puolison kanssa rajusti erilaisia ​​summia. Enemmän ansaitseva puoliso voi tuntua siltä, ​​että hän tukee pienituloista puolisoa, etenkin jos molemmilla puolisoilla on tuloja tuottavia töitä kodin ulkopuolella, mutta korkeammin ansaitsevilla puolisoilla on taipumus työskennellä pidempiä tunteja. Joissakin suhteissa tämä voi olla katkeruuden lähde.

Toisaalta pienituloiset puolisot voivat tuntea olleensa aliarvioituja, etenkin jos hän hoitaa suurimman osan kotitaloustehtävistä. Näissä tilanteissa pienituloiset puolisot saattavat tuntua siltä kuin heidän kotimaisia ​​maksujaan ei tunnusteta.

Tähän ongelmaan ei ole yhdenmukaista ratkaisua. Tässä on joitain mahdollisuuksia:

  • Jotkut parit osoittavat jokaiselle henkilölle saman määrän rahaa riippumatta kunkin tuloista. 
  • Jotkut parit osoittavat kullekin henkilölle rahaa, joka on verrannollinen heidän tulotasoonsa. Jos toinen kumppani tuo 70% kotitalouksien yhdistetyistä tuloista, kun taas toinen kumppani tuo loput 30%, niin kukin henkilö saa henkilökohtaisen menotilin, joka on verrannollinen heidän taloudelliseen korvaukseensa. 
  • Jotkut parit maksavat “palkan” puolisolle, joka hoitaa suurimman osan kotitaloustehtävistä. 

Kuten huomaat, nämä edustavat ainutlaatuisia lähestymistapoja. Mikään näistä ei ole parempia tai huonompia kuin mikään muu vaihtoehto, ne ovat vain erilaisia. Henkilökohtainen rahoitus on ”henkilökohtaista”, joten sinun on päätettävä, mikä lähestymistapa sopii parhaiten arvoihisi, persoonallisuutesi ja tyylisiisi. 

Môže vaše manželstvo ťažiť z viacerých bankových účtov?

Mohlo by vaše manželstvo ťažiť z viacerých bankových účtov?

Ak máte vy a váš manželský partner drasticky odlišné finančné štýly, môže to poškodiť váš vzťah. Vy a váš manžel / manželka musíte prísť na spôsob, ako spojiť svoje financie v harmónii, lepšie alebo horšie. Ako sa môžete vyrovnať s touto situáciou? Vyskúšajte túto inovatívnu taktiku:

Zriadte účet „Váš“, „Baňa“ a „Náš“

Zriadte jeden spoločný bankový účet, z ktorého platíte kombinované účty, napríklad nájomné alebo hypotéku, poplatky, služby, potraviny, plyn a akékoľvek ďalšie potrebné životné náklady.

Okrem toho vedú samostatné účty, na ktorých má každý z manželov trochu flexibilných peňazí, ktoré môžu minúť, akokoľvek sa im však páči. Vzájomne sa zhodujú, že každý z manželov dostane tieto peniaze akýmkoľvek spôsobom, ktorý im najviac vyhovuje, a druhý partner nemôže vzniesť námietku (za predpokladu, že peniaze sa minú na niečo, čo je zákonné a etické).

Keď si obaja manželia vytvoria tento účet, obaja manželia musia dodržať pravidlo, že nemôžu vyjadriť námietky proti tomu, ako druhý partner minú svoje peniaze, bez ohľadu na to, ako sa môžu cítiť. Najlepšie je, aby obaja manželia nevyslovovali žiaden názor.

Nehovorte o nákupoch svojho partnera tak, ako by ste to robili so známymi. Toto nie sú vaše peniaze; sú to peniaze, ktoré patria vášmu manželovi, a kvôli vášmu vzťahu ste sa obaja dohodli, že si užijete úplnú autonómiu v tejto časti svojho rozpočtu.

Koľko by ste na to mali vyčleniť

Pri rozhodovaní o tom, aký veľký by mal byť váš individuálny účet, musíte spolupracovať. Niektoré páry sa rozhodnú viesť individuálne účty, ktoré predstavujú náhodné množstvo peňazí, napríklad 1% alebo 2% ich celkového rozpočtu na domácnosť. 

Ak napríklad pár prinesie spolu 5 000 dolárov mesačne a pridelia 2 percentá tohto príjmu na svoje individuálne účty, každý z nich bude mať 50 dolárov mesačne (celkom 100 dolárov), s ktorými bude hrať, ako sa im páči. 

Ostatné páry sa rozhodnú ponechať na svojich individuálnych účtoch výraznejšiu časť svojho rozpočtu domácnosti, napríklad 5%, 10% alebo dokonca 20%. 

Ak sa ten istý pár, ktorý prinesie kombinovaných 5 000 dolárov mesačne, rozhodne prideliť 20% svojich príjmov na tento projekt, potom každý jednotlivý partner dostane 500 dolárov mesačne na minútu, ktorú by chcel. V tomto príklade je na projekt „tvoj a môj“ vyčlenených celkom 1 000 dolárov.

Zarábať rôzne sumy

Táto situácia sa komplikuje, ak vy a váš manžel / manželka zarobíte drasticky odlišné sumy peňazí. Manžel s vyšším príjmom sa môže cítiť, akoby dotoval manžela s nižším príjmom, najmä ak majú obaja manželia zamestnanie, ktoré vytvára príjmy mimo domova, ale manžel s vyšším príjmom má tendenciu pracovať dlhšie hodiny. V niektorých vzťahoch to môže byť zášť.

Na druhej strane sa môže manžel s nižším príjmom cítiť podceňovaný, najmä ak prevezme väčšinu úloh v domácnosti. V týchto situáciách sa môže manželka s nižším príjmom cítiť, akoby sa ich domáce príspevky neuznávali.

Neexistuje univerzálne riešenie tohto problému. Tu je niekoľko možností:

  • Niektoré páry prideľujú každej osobe rovnaké množstvo peňazí bez ohľadu na príjem každého jednotlivca. 
  • Niektoré páry prideľujú peniaze každej osobe, ktorá je úmerná ich príslušnej úrovni príjmu. Ak jeden z partnerov prináša 70% kombinovaného príjmu domácnosti, zatiaľ čo druhý z nich dostáva zvyšných 30%, potom každý jednotlivec dostane osobný výdavkový účet, ktorý je úmerný ich finančnému príspevku. 
  • Niektoré páry platia „plat“ manželovi, ktorý vykonáva väčšinu domácich prác. 

Ako vidíte, tieto predstavujú jedinečné prístupy. Žiadna z nich nie je lepšia alebo horšia ako ktorákoľvek iná možnosť, sú iba iné. Osobné financie sú „osobné“, takže sa musíte rozhodnúť, ktorý prístup najlepšie vyhovuje vašim hodnotám, osobnostiam a štýlom. 

Ar putea căsătoria dvs. să beneficieze de mai multe conturi bancare?

Ar putea căsătoria dvs. să beneficieze de mai multe conturi bancare?

Atunci când tu și soțul dumneavoastră aveți stiluri financiare drastic diferite, acesta vă poate dăuna relației. Tu și soțul dvs. trebuie să vă dați seama de o modalitate de a vă îmbina finanțele în armonie, în bine sau în rău. Cum poți face față acestei situații? Încercați această tactică inovatoare:

Stabiliți un cont „al vostru”, „al meu” și „al nostru”

Stabiliți un cont bancar comun de la care plătiți facturile combinate, cum ar fi chiria sau ipoteca, utilitățile, alimentația, gazul și orice alt cost necesar pentru cheltuielile de viață.

În plus, mențineți conturi separate în care fiecare soț are un pic de bani flexibili pe care îi poate cheltui oricum le place. Sunt de acord reciproc că fiecare soț ajunge să cheltuiască acești bani în orice fel le convine, iar celălalt partener nu poate face nicio obiecție (presupunând că banii sunt cheltuiți pe ceva legal și etic).

După ce voi doi vă stabiliți acest cont, ambii soți trebuie să țină seama de faptul că nu pot exprima obiecții cu privire la modul în care celălalt partener își cheltuie banii, indiferent de felul în care se pot simți. Cel mai bine este ca ambii soți să nu își exprime opinia.

Fii tăcut despre achizițiile partenerului tău așa cum ai face cu o cunoștință. Nu sunt banii tăi; banii care aparțin soțului tău și, de dragul relației tale, ai convenit amândoi să te bucuri de o autonomie deplină față de această porțiune din bugetul tău.

Cât de mult ar trebui să bugetăm pentru asta

Cei doi trebuie să colaborați atunci când decideți cât de mari ar trebui să fie conturile dvs. individuale. Unele cupluri aleg să mențină conturi individuale care reprezintă sume incidentale de bani, cum ar fi 1% sau 2% din bugetul total al gospodăriei. 

Dacă un cuplu aduce 5.000 de dolari pe lună, de exemplu, și alocă 2 la sută din veniturile respective în conturile lor individuale, fiecare va avea 50 de dolari pe lună (100 USD în total) pentru a juca după cum doresc. 

Alte cupluri aleg să păstreze o proporție mai semnificativă din bugetul gospodăriei în conturile individuale, cum ar fi 5%, 10% sau chiar 20%. 

Dacă același cuplu care aduce 5.000 de dolari combinați pe lună decide să aloce 20% din venitul lor către acest proiect, atunci fiecare partener în parte primește 500 de dolari pe lună pentru a cheltui, oricum și-ar dori. În acest exemplu, un total de 1.000 de dolari este dedicat proiectului „al tău și al meu”.

Câștigarea diferitelor sume

Această situație devine complicată dacă tu și soțul dvs. câștigați sume drastic diferite de bani. Soțul cu câștiguri mari se poate simți de parcă subvenționează soțul cu venituri mai mici, în special dacă ambii soți au locuri de muncă producătoare de venituri în afara casei, dar soțul cu câștig superior are tendința de a lucra ore mai lungi. În unele relații, aceasta poate fi o sursă de resentimente.

Pe de altă parte, soțul cu venituri mai mici se poate simți subapreciat, în special dacă își asumă majoritatea sarcinilor casnice. În aceste situații, soțul cu venituri mai mici se poate simți ca și cum contribuțiile lor interne nu sunt recunoscute.

Nu există o soluție unică pentru fiecare problemă. Iată câteva posibilități:

  • Unele cupluri alocă o sumă egală de bani fiecărei persoane, indiferent de veniturile fiecărui individ. 
  • Unele cupluri alocă bani fiecărei persoane, care este proporțional cu nivelul lor de venit. Dacă un partener aduce 70% din venitul combinat al gospodăriei, în timp ce celălalt partener adaugă restul de 30%, atunci fiecare persoană primește un cont de cheltuieli personale, care este proporțional cu contribuția financiară. 
  • Unele cupluri plătesc un „salariu” soțului care se ocupă de majoritatea sarcinilor gospodărești. 

După cum puteți vedea, acestea reprezintă abordări unice. Niciuna dintre acestea nu este mai bună sau mai rea decât orice altă opțiune, sunt doar diferite. Finanțele personale sunt „personale”, deci trebuie să decideți ce abordare se potrivește cel mai bine valorilor, personalităților și stilurilor dvs. 

Czy twoje małżeństwo mogłoby skorzystać na większej liczbie kont bankowych?

Czy twoje małżeństwo mogłoby skorzystać na większej liczbie kont bankowych?

Kiedy ty i twój małżonek macie drastycznie różne style finansowe, może to zaszkodzić waszemu związkowi. Ty i twój współmałżonek musicie znaleźć sposób na harmonijne połączenie finansów, na dobre lub na złe. Jak sobie radzisz w tej sytuacji? Wypróbuj tę innowacyjną taktykę:

Utwórz konto „Twoje”, „Moje” i „Nasze”

Załóż jedno wspólne konto bankowe, z którego będziesz płacić rachunki łącznie, takie jak czynsz lub kredyt hipoteczny, media, artykuły spożywcze, gaz i wszelkie inne niezbędne koszty utrzymania.

Ponadto utrzymuj oddzielne konta, na których każdy małżonek ma trochę elastycznych pieniędzy, które może wydać, jak chce. Uzgodnijcie, że każdy z małżonków wyda te pieniądze w sposób, który im najbardziej odpowiada, a drugi partner nie może wyrazić sprzeciwu (zakładając, że pieniądze są wydawane na coś, co jest legalne i etyczne).

Po założeniu tego konta oboje małżonkowie muszą trzymać się zasady, że nie mogą wyrazić sprzeciwu co do tego, jak drugi partner wydaje swoje pieniądze, niezależnie od tego, jak mogą się czuć. Najlepiej, aby oboje małżonkowie nie wyrażali opinii.

Milcz o zakupach swojego partnera, tak jak robiłbyś to ze znajomym. To nie są twoje pieniądze; to pieniądze należące do twojego współmałżonka, a dla dobra twojego związku oboje zgodziliście się cieszyć pełną autonomią w zakresie tej części swojego budżetu.

Ile należy na to przeznaczyć

Musicie współpracować przy podejmowaniu decyzji, jak duże powinny być Twoje indywidualne konta. Niektóre pary decydują się na prowadzenie rachunków indywidualnych, które reprezentują przypadkowe kwoty, takie jak 1% lub 2% całkowitego budżetu domowego. 

Jeśli na przykład para przynosi łącznie 5000 USD miesięcznie i przeznacza 2 procent tego dochodu na swoje indywidualne konta, każdy z nich będzie miał 50 USD miesięcznie (łącznie 100 USD) na grę, jak chcą. 

Inne pary decydują się na przechowywanie większej części budżetu domowego na swoich kontach osobistych, na przykład 5%, 10%, a nawet 20%. 

Jeśli ta sama para, która przynosi łącznie 5000 USD miesięcznie, zdecyduje się przeznaczyć 20% swojego dochodu na ten projekt, każdy z partnerów otrzyma 500 USD miesięcznie, aby wydawać je w dowolny sposób. W tym przykładzie na projekt „Twój i mój” przeznaczono łącznie 1000 USD.

Zarabianie różnych kwot

Sytuacja staje się trudna, jeśli ty i twój małżonek zarabiacie drastycznie różne kwoty. Współmałżonek o wyższych dochodach może czuć się tak, jakby subsydiował współmałżonka o niższych dochodach, zwłaszcza jeśli oboje małżonkowie mają pracę przynoszącą dochód poza domem, ale współmałżonek o wyższych dochodach zwykle pracuje dłużej. W niektórych związkach może to być źródłem urazy.

Z drugiej strony, współmałżonek o niższych dochodach może czuć się niedoceniany, zwłaszcza jeśli bierze na siebie większość obowiązków domowych. W takich sytuacjach współmałżonek o niższych dochodach może mieć wrażenie, że jego składki na utrzymanie domu nie są uznawane.

Nie ma jednego uniwersalnego rozwiązania tego problemu. Oto kilka możliwości:

  • Niektóre pary przydzielają równą kwotę pieniędzy każdej osobie, niezależnie od dochodu każdej osoby. 
  • Niektóre pary przydzielają każdej osobie pieniądze proporcjonalne do ich dochodu. Jeśli jeden partner przynosi 70% łącznego dochodu gospodarstwa domowego, podczas gdy drugi partner przynosi pozostałe 30%, każda osoba otrzymuje osobiste konto wydatków proporcjonalne do ich wkładu finansowego. 
  • Niektóre pary płacą „wynagrodzenie” małżonkowi, który wykonuje większość prac domowych. 

Jak widać, reprezentują one wyjątkowe podejście. Żadna z nich nie jest lepsza ani gorsza niż jakakolwiek inna opcja, są po prostu inne. Finanse osobiste są „osobiste”, więc musisz zdecydować, które podejście najlepiej pasuje do Twoich wartości, osobowości i stylów. 

Zou uw huwelijk kunnen profiteren van meer bankrekeningen?

Zou uw huwelijk kunnen profiteren van meer bankrekeningen?

Als u en uw partner drastisch verschillende financiële stijlen hebben, kan dit uw relatie schaden. U en uw partner moeten een manier bedenken om uw financiën in harmonie samen te voegen, in goede of ten kwade. Hoe kunt u met deze situatie omgaan? Probeer deze innovatieve tactiek:

Creëer een “Uw”, “Mijn” en “Onze” account

Creëer één gezamenlijke bankrekening van waaruit u uw gecombineerde rekeningen betaalt, zoals uw huur of hypotheek, nutsvoorzieningen, boodschappen, gas en andere noodzakelijke kosten van levensonderhoud.

Houd daarnaast aparte rekeningen bij waarin elke echtgenoot een klein beetje flexibel geld heeft dat ze kunnen uitgeven zoals ze willen. Spreek onderling af dat elke echtgenoot dit geld mag uitgeven op de manier die hem het beste uitkomt, en de andere partner kan geen bezwaar maken (ervan uitgaande dat het geld wordt besteed aan iets dat legaal en ethisch verantwoord is).

Zodra jullie twee deze rekening hebben geopend, moeten beide echtgenoten zich aan de regel houden dat ze geen bezwaar kunnen maken over hoe de andere partner zijn of haar geld uitgeeft, ongeacht hoe ze zich voelen. Het is het beste voor beide echtgenoten om geen mening te geven.

Zwijg over de aankopen van uw partner zoals u dat met een kennis zou doen. Dit is niet jouw geld; het is geld dat aan uw echtgenoot toebehoort, en in het belang van uw relatie hebben u beiden afgesproken om volledige autonomie te genieten over dit deel van uw budget.

Hoeveel u hiervoor moet budgetteren

Jullie twee moeten samenwerken om te beslissen hoe groot je individuele accounts moeten zijn. Sommige stellen kiezen ervoor om individuele rekeningen bij te houden die incidentele bedragen vertegenwoordigen, zoals 1% of 2% van hun totale huishoudbudget. 

Als een stel bijvoorbeeld $ 5.000 per maand samenbrengt en ze 2 procent van dat inkomen toewijzen aan hun individuele accounts, hebben ze elk $ 50 per maand ($ 100 in totaal) om mee te spelen zoals ze willen. 

Andere stellen kiezen ervoor om een ​​groter deel van hun huishoudbudget op hun individuele rekeningen te houden, zoals 5%, 10% of zelfs 20%. 

Als datzelfde stel dat samen $ 5.000 per maand opbrengt, besluit 20% van hun inkomen aan dit project toe te wijzen, dan krijgt elke individuele partner $ 500 per maand om te besteden zoals ze willen. In dit voorbeeld wordt in totaal $ 1.000 besteed aan het “jou en mij” project.

Verschillende bedragen verdienen

Deze situatie wordt lastig als u en uw partner drastisch verschillende bedragen verdienen. De meerverdienende echtgenoot kan het gevoel hebben dat hij of zij de echtgenoot met een lager inkomen subsidieert, vooral als beide echtgenoten een inkomen producerende baan buitenshuis hebben, maar de meerverdienende echtgenoot heeft de neiging om meer uren te werken. In sommige relaties kan dit een bron van wrok zijn.

Aan de andere kant kan de echtgenoot met een lager inkomen zich ondergewaardeerd voelen, vooral als hij of zij de meeste huishoudelijke taken op zich neemt. In deze situaties kan de echtgenoot met een lager inkomen het gevoel hebben dat hun binnenlandse bijdragen niet worden erkend.

Er is geen eenduidige oplossing voor dit probleem. Hier zijn enkele mogelijkheden:

  • Sommige stellen wijzen een gelijk bedrag toe aan elke persoon, ongeacht het inkomen van elk individu. 
  • Sommige stellen wijzen aan elke persoon geld toe dat in verhouding staat tot hun respectieve inkomensniveau. Als de ene partner 70% van het gecombineerde gezinsinkomen inbrengt, terwijl de andere partner de resterende 30% inbrengt, krijgt elk individu een persoonlijke bestedingsrekening die evenredig is met zijn financiële bijdrage. 
  • Sommige paren betalen een “salaris” aan de echtgenoot die de meeste huishoudelijke taken op zich neemt. 

Zoals u kunt zien, vertegenwoordigen deze unieke benaderingen. Geen van deze is beter of slechter dan welke andere optie dan ook, ze zijn gewoon anders. Persoonlijke financiën is ‘persoonlijk’, dus u moet beslissen welke benadering het beste bij uw waarden, persoonlijkheden en stijlen past. 

Ar jūsų santuoka galėtų būti naudinga iš daugiau banko sąskaitų?

Ar jūsų santuoka galėtų būti naudinga iš daugiau banko sąskaitų?

Kai jūs ir jūsų sutuoktinis naudojasi drastiškai skirtingais finansiniais stiliais, tai gali pakenkti jūsų santykiams. Jūs ir jūsų sutuoktinė turite surasti būdą, kaip suderinti savo finansus darniai, geriau ar blogiau. Kaip galite susitvarkyti su tokia situacija? Išbandykite šią naujovišką taktiką:

Sukurkite sąskaitą „Jūsų“, „Mano“ ir „Mūsų“

Sukurkite vieną bendrą banko sąskaitą, iš kurios jūs apmokate savo kombinuotas sąskaitas, tokias kaip nuoma ar hipoteka, komunalinės paslaugos, bakalėjos prekės, dujos ir visos kitos būtinos pragyvenimo išlaidos.

Be to, tvarkykite atskiras sąskaitas, kuriose kiekvienas sutuoktinis turi šiek tiek lanksčių pinigų, kuriuos gali išleisti, jei tik nori. Abipusiai sutariame, kad kiekvienas sutuoktinis turi išleisti šiuos pinigus taip, kaip jiems labiausiai tinka, o kitas partneris negali pareikšti prieštaravimų (darant prielaidą, kad pinigai išleidžiami tam, kas teisėta ir etiška).

Kai abu sukursite šią sąskaitą, abu sutuoktiniai turi laikytis taisyklės, kad jie negali pareikšti prieštaravimo dėl to, kaip kitas partneris išleidžia savo pinigus, nepaisant to, kaip jie jaučiasi. Geriausia, kad abu sutuoktiniai neišsakytų jokios nuomonės.

Nutylėkite apie savo partnerio pirkinius taip, kaip norėtumėte su pažįstamu. Tai nėra jūsų pinigai; tai pinigai, kurie priklauso jūsų sutuoktiniui, ir dėl jūsų santykių abu sutarėte džiaugtis visiška šios biudžeto dalies autonomija.

Kiek turėtumėte tam lėšų

Abu iš jūsų turite bendradarbiauti priimdami sprendimą, kokia turėtų būti jūsų individuali sąskaita. Kai kurios poros nusprendžia tvarkyti atskiras sąskaitas, kuriose nurodomos atsitiktinės pinigų sumos, pavyzdžiui, 1% arba 2% viso jų namų ūkio biudžeto. 

Pavyzdžiui, jei pora įneša 5000 USD per mėnesį kartu ir paskiria 2 procentus tų pajamų savo individualioms sąskaitoms, kiekviena iš jų turės po 50 USD per mėnesį (iš viso 100 USD), kad galėtų žaisti su savimi. 

Kitos poros pasirenka didesnę dalį namų ūkio biudžeto savo individualiose sąskaitose, pavyzdžiui, 5%, 10% ar net 20%. 

Jei ta pati pora, atnešanti iš viso 5000 USD per mėnesį, nusprendžia skirti 20% savo pajamų šiam projektui, tada kiekvienas atskiras partneris gauna 500 USD per mėnesį, kad galėtų išleisti taip, kaip norėtų. Šiame pavyzdyje „tavo ir mano“ projektui skirta 1 000 USD.

Uždirbti skirtingas sumas

Tokia padėtis tampa sudėtinga, jei jūs ir jūsų sutuoktinis uždirbate drastiškai skirtingas pinigų sumas. Sutuoktinis, uždirbantis daugiau uždirbančius, gali jaustis taip, tarsi subsidijuoja mažesnes pajamas gaunantį sutuoktinį, ypač jei abu sutuoktiniai uždirba pajamas gaunančius darbus ne namuose, tačiau didesnį užmokestį gaunantis sutuoktinis yra linkęs dirbti ilgesnes valandas. Kai kuriuose santykiuose tai gali sukelti pasipiktinimą.

Kita vertus, mažesnes pajamas gaunantis sutuoktinis gali jaustis nepakankamai įvertintas, ypač jei jis imasi daugumos namų ūkio darbų. Tokiomis aplinkybėmis sutuoktinis, gaunantis mažesnes pajamas, gali jaustis taip, tarsi jų namų įmokos nebūtų pripažįstamos.

Šiam klausimui nėra visiems tinkamo sprendimo. Čia yra keletas galimybių:

  • Kai kurios poros kiekvienam asmeniui skiria vienodą pinigų sumą, nepriklausomai nuo kiekvieno asmens pajamų. 
  • Kai kurios poros kiekvienam asmeniui skiria pinigus, proporcingus jų atitinkamam pajamų lygiui. Jei vienas partneris gauna 70% visų namų ūkio pajamų, o kitas partneris gauna likusius 30%, tada kiekvienas asmuo gauna asmeninę išlaidų sąskaitą, proporcingą jų finansiniam įnašui. 
  • Kai kurios poros moka „atlyginimą“ sutuoktiniui, kuris tvarko didžiąją dalį namų ūkio darbų. 

Kaip matote, tai yra unikalus požiūris. Nei vienas iš jų nėra geresnis ar blogesnis už bet kurį kitą variantą, jie tiesiog skiriasi. Asmeniniai finansai yra „asmeniniai“, todėl turite nuspręsti, kuris požiūris labiausiai tinka jūsų vertybėms, asmenybėms ir stiliui. 

Il tuo matrimonio potrebbe trarre vantaggio da più conti bancari?

Il tuo matrimonio potrebbe trarre vantaggio da più conti bancari?

Quando tu e il tuo coniuge avete stili finanziari drasticamente diversi, può danneggiare la vostra relazione. Tu e il tuo coniuge dovete trovare un modo per unire le vostre finanze in armonia, nel bene e nel male. Come puoi affrontare questa situazione? Prova questa tattica innovativa:

Crea un account “tuo”, “mio” e “nostro”

Crea un conto bancario comune dal quale paghi le bollette combinate, come l’affitto o il mutuo, le utenze, la spesa, il gas e qualsiasi altro costo della vita necessario.

Inoltre, tieni conti separati in cui ogni coniuge ha un po ‘di denaro flessibile che può spendere come preferisce. Concordiamo reciprocamente che ogni coniuge possa spendere questi soldi nel modo più adatto a loro e l’altro partner non può esprimere alcuna obiezione (supponendo che i soldi vengano spesi per qualcosa di legale ed etico).

Una volta che voi due avete stabilito questo conto, entrambi i coniugi devono attenersi alla regola che non possono esprimere un’obiezione su come l’altro partner spende i suoi soldi, indipendentemente da come si sentono. È meglio che entrambi i coniugi non esprimano alcuna opinione.

Mantieni il silenzio sugli acquisti del tuo partner come faresti con un conoscente. Non sono soldi tuoi; sono soldi che appartengono al tuo coniuge e, per il bene della tua relazione, entrambi avete accettato di godere della piena autonomia su questa parte del vostro budget.

Quanto dovresti budget per questo

Voi due dovete collaborare per decidere quanto dovrebbero essere grandi i vostri account individuali. Alcune coppie scelgono di mantenere conti individuali che rappresentano somme di denaro accidentali, come l’1% o il 2% del budget familiare complessivo. 

Se una coppia guadagna $ 5.000 al mese insieme, ad esempio, e alloca il 2 percento di quel reddito ai loro conti individuali, ognuno avrà $ 50 al mese ($ 100 in totale) con cui giocare a suo piacimento. 

Altre coppie scelgono di mantenere una parte più significativa del loro bilancio familiare nei loro conti individuali, come il 5%, il 10% o anche il 20%. 

Se la stessa coppia che guadagna $ 5.000 al mese decide di destinare il 20% del proprio reddito a questo progetto, ogni singolo partner riceve $ 500 al mese da spendere come vuole. In questo esempio, un totale di $ 1.000 è dedicato al progetto “tuo e mio”.

Guadagnare importi diversi

Questa situazione diventa complicata se tu e il tuo coniuge guadagnate somme di denaro drasticamente diverse. Il coniuge con un reddito più elevato può sentirsi come se stesse sovvenzionando il coniuge con un reddito più basso, in particolare se entrambi i coniugi svolgono lavori che producono reddito al di fuori della casa, ma il coniuge con un reddito più elevato tende a lavorare più ore. In alcune relazioni, questo può essere fonte di risentimento.

D’altra parte, il coniuge a basso reddito può sentirsi sottovalutato, in particolare se assume la maggior parte dei compiti domestici. In queste situazioni, il coniuge a basso reddito può avere la sensazione che i propri contributi domestici non vengano riconosciuti.

Non esiste una soluzione valida per tutti a questo problema. Ecco alcune possibilità:

  • Alcune coppie assegnano una pari quantità di denaro a ciascuna persona, indipendentemente dal reddito di ogni individuo. 
  • Alcune coppie assegnano denaro a ciascuna persona proporzionale ai rispettivi livelli di reddito. Se un partner porta il 70% del reddito familiare combinato, mentre l’altro partner porta il restante 30%, ogni individuo ottiene un conto di spesa personale proporzionale al proprio contributo finanziario. 
  • Alcune coppie pagano uno “stipendio” al coniuge che si occupa della maggior parte delle faccende domestiche. 

Come puoi vedere, questi rappresentano approcci unici. Nessuno di questi è migliore o peggiore di qualsiasi altra opzione, sono solo diversi. La finanza personale è “personale”, quindi devi decidere quale approccio si adatta meglio ai tuoi valori, personalità e stili. 

¿Podría su matrimonio beneficiarse de más cuentas bancarias?

¿Podría su matrimonio beneficiarse de más cuentas bancarias?

Cuando usted y su cónyuge tienen estilos financieros drásticamente diferentes, puede dañar su relación. Usted y su cónyuge deben encontrar una manera de fusionar sus finanzas en armonía, para bien o para mal. ¿Cómo puedes afrontar esta situación? Prueba esta táctica innovadora:

Establezca una cuenta “Suya”, “Mía” y “Nuestra”

Establezca una cuenta bancaria conjunta desde la cual paga sus facturas combinadas, como su alquiler o hipoteca, servicios públicos, comestibles, gasolina y cualquier otro costo de vida necesario.

Además, mantenga cuentas separadas en las que cada cónyuge tenga un poco de dinero flexible que pueda gastar como quiera. Acuerden mutuamente que cada cónyuge puede gastar este dinero de la manera que mejor le convenga, y que el otro socio no puede expresar ninguna objeción (asumiendo que el dinero se gasta en algo que es legal y ético).

Una vez que ustedes dos establezcan esta cuenta, ambos cónyuges deben cumplir con la regla de que no pueden objetar cómo gasta su dinero el otro socio, independientemente de cómo se sientan. Es mejor que ambos cónyuges no expresen ninguna opinión.

Guarde silencio sobre las compras de su pareja como lo haría con un conocido. Este no es tu dinero; es dinero que pertenece a su cónyuge, y por el bien de su relación, ambos acordaron disfrutar de total autonomía sobre esta parte de su presupuesto.

Cuánto debe presupuestar para esto

Los dos deben colaborar al decidir qué tan grandes deben ser sus cuentas individuales. Algunas parejas optan por mantener cuentas individuales que representan cantidades adicionales de dinero, como el 1% o el 2% de su presupuesto familiar general. 

Si una pareja gana $ 5,000 por mes combinados, por ejemplo, y asignan el 2 por ciento de esos ingresos a sus cuentas individuales, cada uno tendrá $ 50 por mes ($ 100 en total) para jugar como quiera. 

Otras parejas optan por mantener una proporción más significativa del presupuesto de su hogar en sus cuentas individuales, como el 5%, el 10% o incluso el 20%. 

Si esa misma pareja que aporta un total de $ 5,000 por mes decide destinar el 20% de sus ingresos a este proyecto, entonces cada socio individual recibe $ 500 por mes para gastar lo que quiera. En este ejemplo, se dedica un total de $ 1,000 al proyecto “tuyo y mío”.

Ganar diferentes cantidades

Esta situación se complica si usted y su cónyuge ganan cantidades de dinero drásticamente diferentes. El cónyuge con mayores ingresos puede sentir que está subsidiando al cónyuge de menores ingresos, especialmente si ambos cónyuges tienen trabajos que generan ingresos fuera del hogar, pero el cónyuge con mayores ingresos tiende a trabajar más horas. En algunas relaciones, esto puede ser una fuente de resentimiento.

Por otro lado, el cónyuge de menores ingresos puede sentirse infravalorado, especialmente si asume la mayoría de las tareas del hogar. En estas situaciones, el cónyuge de menores ingresos puede sentir que sus contribuciones domésticas no están siendo reconocidas.

No existe una solución única para este problema. A continuación se muestran algunas posibilidades:

  • Algunas parejas asignan la misma cantidad de dinero a cada persona, independientemente de los ingresos de cada individuo. 
  • Algunas parejas asignan dinero a cada persona que es proporcional a sus respectivos niveles de ingresos. Si un socio aporta el 70% de los ingresos familiares combinados, mientras que el otro socio aporta el 30% restante, entonces cada individuo obtiene una cuenta de gastos personal que es proporcional a su contribución financiera. 
  • Algunas parejas pagan un “salario” al cónyuge que se encarga de la mayoría de las tareas del hogar. 

Como puede ver, estos representan enfoques únicos. Ninguno de estos es mejor o peor que cualquier otra opción, simplemente son diferentes. Las finanzas personales son “personales”, por lo que debe decidir qué enfoque se adapta mejor a sus valores, personalidades y estilos. 

Könnte Ihre Ehe von mehr Bankkonten profitieren?

Könnte Ihre Ehe von mehr Bankkonten profitieren?

Wenn Sie und Ihr Ehepartner drastisch unterschiedliche finanzielle Stile haben, kann dies Ihrer Beziehung schaden. Sie und Ihr Ehepartner müssen einen Weg finden, um Ihre Finanzen in Harmonie zu verschmelzen, zum Guten oder zum Schlechten. Wie können Sie mit dieser Situation umgehen? Probieren Sie diese innovative Taktik aus:

Richten Sie ein Konto für “Ihre”, “meine” und “unsere” ein

Richten Sie ein gemeinsames Bankkonto ein, von dem aus Sie Ihre kombinierten Rechnungen wie Miete oder Hypothek, Nebenkosten, Lebensmittel, Gas und andere notwendige Lebenshaltungskosten bezahlen.

Führen Sie außerdem separate Konten, auf denen jeder Ehepartner ein wenig flexibles Geld hat, das er nach Belieben ausgeben kann. Vereinbaren Sie einvernehmlich, dass jeder Ehepartner dieses Geld auf die für ihn am besten geeignete Weise ausgeben darf und der andere Partner keine Einwände erheben kann (vorausgesetzt, das Geld wird für etwas ausgegeben, das legal und ethisch ist).

Sobald Sie beide dieses Konto eingerichtet haben, müssen beide Ehepartner die Regel einhalten, dass sie keinen Einwand dagegen erheben können, wie der andere Partner sein Geld ausgibt, unabhängig davon, wie sie sich fühlen. Es ist am besten, wenn beide Ehepartner keine Meinung äußern.

Schweigen Sie über die Einkäufe Ihres Partners wie bei einem Bekannten. Das ist nicht dein Geld; Es ist Geld, das Ihrem Ehepartner gehört, und im Interesse Ihrer Beziehung haben Sie beide vereinbart, über diesen Teil Ihres Budgets die volle Autonomie zu genießen.

Wie viel sollten Sie dafür budgetieren?

Sie müssen zusammenarbeiten, wenn Sie entscheiden, wie groß Ihre individuellen Konten sein sollen. Einige Paare führen individuelle Konten, die zufällige Geldbeträge darstellen, z. B. 1% oder 2% ihres gesamten Haushaltsbudgets. 

Wenn ein Paar beispielsweise zusammen 5.000 US-Dollar pro Monat einbringt und 2 Prozent dieses Einkommens auf seine individuellen Konten verteilt, hat es jeweils 50 US-Dollar pro Monat (insgesamt 100 US-Dollar), mit denen es nach Belieben spielen kann. 

Andere Paare entscheiden sich dafür, einen größeren Teil ihres Haushaltsbudgets auf ihren individuellen Konten zu belassen, beispielsweise 5%, 10% oder sogar 20%. 

Wenn dasselbe Paar, das zusammen 5.000 US-Dollar pro Monat einbringt, beschließt, 20% seines Einkommens für dieses Projekt zu verwenden, erhält jeder einzelne Partner 500 US-Dollar pro Monat, die er nach Belieben ausgeben kann. In diesem Beispiel werden insgesamt 1.000 US-Dollar für das Projekt „Ihr und meins“ bereitgestellt.

Unterschiedliche Beträge verdienen

Diese Situation wird schwierig, wenn Sie und Ihr Ehepartner drastisch unterschiedliche Geldbeträge verdienen. Der Ehegatte mit dem höheren Einkommen hat möglicherweise das Gefühl, dass er den Ehegatten mit dem niedrigeren Einkommen subventioniert, insbesondere wenn beide Ehegatten einkommensschaffende Jobs außerhalb des Hauses haben, der Ehegatte mit dem höheren Einkommen jedoch tendenziell länger arbeitet. In einigen Beziehungen kann dies zu Ressentiments führen.

Auf der anderen Seite kann sich der Ehegatte mit niedrigerem Einkommen unterbewertet fühlen, insbesondere wenn er oder sie die meisten Haushaltsaufgaben übernimmt. In diesen Situationen hat der Ehegatte mit niedrigerem Einkommen möglicherweise das Gefühl, dass seine inländischen Beiträge nicht anerkannt werden.

Für dieses Problem gibt es keine einheitliche Lösung. Hier sind einige Möglichkeiten:

  • Einige Paare weisen jeder Person unabhängig vom Einkommen jedes Einzelnen den gleichen Geldbetrag zu . 
  • Einige Paare weisen jeder Person Geld zu, das proportional zu ihrem jeweiligen Einkommensniveau ist. Wenn ein Partner 70% des kombinierten Haushaltseinkommens einbringt, während der andere Partner die restlichen 30% einbringt, erhält jeder Einzelne ein persönliches Ausgabenkonto, das proportional zu seinem finanziellen Beitrag ist. 
  • Einige Paare zahlen dem Ehepartner, der die meisten Haushaltsaufgaben erledigt, ein „Gehalt“. 

Wie Sie sehen können, handelt es sich hierbei um einzigartige Ansätze. Keines davon ist besser oder schlechter als jede andere Option, sie sind einfach anders. Persönliche Finanzen sind „persönlich“, daher müssen Sie entscheiden, welcher Ansatz am besten zu Ihren Werten, Persönlichkeiten und Stilen passt.